مشاعره با شعر هايی که داريوش خوانده است

[iranemanl]

نه در زمین نه در زمان جای درنگ است
بیا که وقت تنگ است مرا حوصله تنگ است
هرکسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
من ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

[.Behrooz.]

دنیا همون جور بوده و هست
حقارت از ما و منه!

[iranemanl]

هرکسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
من ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

[IranParast]

در آن درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به یادت شکستم
تو از این شکستن خبر داری یا نه؟
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه؟

[AteNa]

همه قطره های خونی که به خاکم شده فرياد
همه اين هایی که گفتم بغض هرروزمنه
منو درمن ميشکنه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[iranemanl]

همه جا مشتمو وا کردی ای دل
فتنه بر پا کردی ای دل
منو رسوا کردی ای دل
می دونم تو دیگه عاقل نمی شی
تو دیگه برای من دل نمی شی

[.Behrooz.]

ییی نداشتم.
سهم از تو چه بوده غیر آزار
تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تو رو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار

[AteNa]

روزاول گفته بودی ولی ازتو نشنيدم
توی آينهء ديروز کاشکی فردارو ميديدم
باتوعشق آمدو گُم شد هرچه بود زيرو زبرشد
لحظه هاخالی وخسته زندگی بی هوده ترشد

[iranemanl]

دلم تنگ است دلم می سوزد از باغی که می سوزد
نه دیداری نه بیداری نه دستی از سر یاری
مرا آشفته می دارد چونین آشفته بازاری

[.Behrooz.]

ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تورا
خبر از سرزنش خار جفا نیست تورا
ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است
دگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد
بشنو پند و مکن قصد دل آزرده ی خویش
ورنه بسیار پشیمان شوی از کرده ی خویش

[iranemanl]

شهر ما سرش شلوغه
وعده هاش همه دروغه
آسموناش پر دوده

[.Behrooz.]

همه جا مشتمو وا کردی ای دل
فتنه بر پا کردی ای دل
منو رسوا کردی ای دل
می دونم تو دیگه عاقل نمی شی

[iranemanl]

يه روزي مياد كه نمي‌دونيم چي هستيم
يار كي بوديم و عشق كي بوديم و كي هستيم

[.Behrooz.]

مرا به خانه ام ببر
که شهر شهر یار نیست
مرا به خانه ام ببر
ستاره دلنواز نیست
سکوت نعره میزند
که شب ترانه ساز نیست
مرا به خانه ام ببر
که عشق در میانه نیست
مرا به خانه ام ببر
اگرچه خانه خانه نیست

[iranemanl]

تمام شالی کارا رو خبر کن
همه دریا ها رو زیر و زبر کن
بدون فردا دیگه آزادی داریم
هزار تا ده به ده آبادی داریم

[AteNa]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است
دگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد

[iranemanl]

دل من دیگه خطا نکن با غریبه ها وفا نکن
زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من

[.Behrooz.]

نه تو گلدون نه توی قصه ها بود
حالا از تو فقط این مونده باقی
که سالار تمومه عاشقایی
شقایق وای شقایق گل همیشه عاشق

[iranemanl]

قصه های مادربزرگ آینه,خودمنه
طلسم جادوگرباید با دستهای تو بشکنه

[AteNa]

هو کن ،ها کن، شورش کن غوغا کن
ها کن، هو کن، دنیا رو زیرو رو کن

[Tabassom]

ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته

رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته

[iranemanl]

هرکسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
من ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

[.Behrooz.]

دلم تنگ است دلم می سوزد از باغی که می سوزد
نه دیداری نه بیداری نه دستی از سر یاری
مرا آشفته می دارد چونین آشفته بازاری

[iranemanl]

يه روزي مياد كه نمي‌دونيم چي هستيم
يار كي بوديم و عشق كي بوديم و كي هستيم

[AteNa]

مرا از وحشت و تردید رها کن تا رها باشم
هوای صبح بیداری
شهادت را صدا باشم
نقاب از چهره ام بردار
به آیینه نشانم ده
سکوتم بدتر از مرگ است
بمیرانم زبانم ده
بیا و جامه عصیان بپوشان بر صدای من
که تنها سهم من این است
هراس بی صدا مردن
مرا از وحشت و تردید رها کن تا رها باشم
هوای صبح بیداری
شهادت را صدا باشم

[iranemanl]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است

[shorideh]

تو مردی وپس از تو عاشقی مرد
تورو آخر سراب وعشق و حسرت
ته گلخونه های بی کسی برد
شقایق وای شقایق گل همیشه عاشق

[iranemanl]

قلم زد نگاهت به نقش‌آفريني
كه صورتگري را نبود اين‌چنيني
پريزاد عشق رو مه‌آسا كشيدي
خدا را به شور تماشا كشيدي

[shorideh]

یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود
لخت وعور تنگ غروب سه تا پری نشسه بود
زار وزار گریه می کردن پریا
مث ابرای باهار گریه می کردن پریا
گیس شون قد کمون رنگ شبق
از کمون بلن ترک
اشبق مشکی ترک
روبروشون تو افق شهر غلامای اسیر
پشت شون سرد وسیا قلعه ی افسانه ی پیر
از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر میومد
از عقب از توی برج ناله شبگیر میومد
پریا!گشنتونه؟
پریا!تشنتونه؟
پریا خسته شدین؟
مرغ پر بسته شدین ؟
چیه این های های تون
گریه تون وای وای تون؟

[iranemanl]

نه زمين خاکِ قديمی نه هوا همون هواست
تاچشام کار ميکنه هرچی که مونده نا بجاست
داره از قبيله ما یکی يکی کم ميشه
هرچی دوست داشتمو دارم راهی عدم می شه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[shorideh]

هوا شدی .نفس شدم
تیشه زدی .ریشه شدم
آب شدی .عطش شدم
سنگ زدی شیشه شدم
قلندرم قلندرم
گمشده دربدرم
فروتر از خاک زمین
از آسمان فراترم

[iranemanl]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است
دگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد

[shorideh]

دنیای ما عیونه
هرکی می خواد بدونه
دنیای ما خار داره
بیابوناش مار داره
هرکی باهاش کار داره
دلش خبردار داره
دنیای ما بزرگه پر از شغال و گرگه !
دنیای ما همینه
بخواهی نخواهی اینه!
خب .پریای قصه
مرغای پر شیکسته!
آب تون نبود .دون تون نبود.چایی و قلیون تون نبود.
کی بتون گفت که بیاین دنیای ما.دنیای وا ویلای ما
قلعه ی قصه تونو ول بکنین.کارتونو مشکل بکنین؟


felan

[iranemanl]

نه غمش نه جنب و جوشش
نه گلای گل فروشش
مثل اینجا آهنی نیست
مثل اینجا آهنی نیست
پس ببین یادت بمونه
کسی هم اینو ندونه
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا
زنده بودیم اگه فردا
وعده ما لب دریا

[shorideh]

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست
گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

[iranemanl]

تو اون شام مهتاب كنارم نشستي
عجب شاخه گل‌وار به پايم شكستي
قلم زد نگاهت به نقش‌آفريني
كه صورتگري را نبود اين‌چنيني
پريزاد عشق رو مه‌آسا كشيدي
خدا را به شور تماشا كشيدي

[AteNa]

یه باری رو دوش فریادم اومد
همه چیزا که یادم رفته بودن
همش چشم بسته از سر یادم آمد
خزر با ماهیا و گیله مرداش

[Barbara]

شب آغاز هجرت تو
شب در خود شکستنم بود
شب بی رحم رفتن تو
شب از پا نشستنم بود
شب بی تو
شب بی من
شب دل مرده های تنها بود
شب رفتن
شب مرد ن
شب دل کندن من از ما بود

[AteNa]

دو زلفونت بود تار ربابم
چه مي خواهي از اين حال خرابم
تو كه با مو ير ياري نداري
چرا هر نیمه شو آيي به خوابم
چرا هر نبمه شو آيي به خوابم
فلك در قصد آزارم چرايي
گلم گر نيستي خارم چرايي
تو كه باري ز دوشم بر نداري
ميونه بار سر بارم چرايي
تو كه نوشم نهي نيشم چرايي
تو كه يارم نهي پيشم چرايي
تو كه مرحم نهي زخم دلم را

[Barbara]

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست
گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست
سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم
هر لحظه جز این دسته مرا مشغله ای نیست

[iranemanl]

تو پل به فتح ستاره بستی
اگر شکستم از تو شکستم
اگر شکستی از خود شکستی
به دادم برس
به دادم برس
تو ای ناجی تبار من

[AteNa]

نميتونم دلم رو راضي كنم
اين دل ديوونه رو راضی به اين بازی كنم
يه بهونه براي بودن و موندن ندارم
تو گلوم بغض غمه هوای خوندن ندارم
همه جا سرد و سياه رو لبهام ناله و آه
سر من بي‌سايه‌بون نگهم مونده به راه

[iranemanl]

هرکی می خواد بدونه
دنیای ما خار داره
بیابوناش مار داره
هرکی باهاش کار داره
دلش خبردار داره
دنیای ما بزرگه پر از شغال و گرگه !
دنیای ما همینه
بخواهی نخواهی اینه!

[iranemanl]

همسفر تنها نرو بگذار تا با هم بریم
سرنوشتمون یکی,هر دومون مسافریم

[.Behrooz.]

مثل مردن میمونه دل بریدن
ولی دل بستن آسونه شقایق

[iranemanl]

قلم زد نگاهت به نقش‌آفريني
كه صورتگري را نبود اين‌چنيني
پريزاد عشق رو مه‌آسا كشيدي
خدا را به شور تماشا كشيدي

[AteNa]

یه باری رو دوش فریادم اومد
همه چیزا که یادم رفته بودن
همش چشم بسته از سر یادم آمد
خزر با ماهیا و گیله مرداش

[iranemanl]

شب حوصله می سوزد وقتی که تو درخوابی
ظلمت همهء دنياست وقتی تو نمی تابی
تنديسهء تنها ئی درخوابی و زيبا ئی
مهتابی و بر پيکر دوری و همينجائی
درخانهء ظلمت پوش
توروزنه نوری

[Mil]

يه باري رو دوش فريادم اومد

همه چيزا كه يادم رفته بودن
همه اش چشم بسته از سر يادم اومد

خزر با ماهي ها و گيله مرداش
زنها و بچه ها و پيرمرداش

با اون گوش ماهيهاي رنگ وارنگاش
همه ريز و درشت و مو بلنداش

شمالي بوي بارون داره كوزه ات
بذار مكتب بره طفل رفوزه ات

نرو خوش باش و قلك خالي بفروش
بذار پا رو زمين بردارش از روش

كمك كن تا خرابا رو بسازيم
براي ساختنش جون منم روش

براي ساختنش جون منم روش
همه دنيا فداي تاري از موش

بباف با دست پرپينه ات حصير’
بشورش از قفس اسم اسير’

طناب’ پاره كن زنجير’ بنداز
بزن باز از سر نو زير آواز

تمام شاليكارا رو خبر كن
همه درياهارو زيروزبركن

بدون فردا ديگه آزادي داريم
هزارتا ده به ده آبادي داريم

[Mil]

مرده مي برن كوچه به كوچه
نگاه كن! مرده ها به مرده نميرن
حتي به شمع جون سپرده نميرن
شكل فانوسين كه اگه خاموشه
واسه نفت نيست هنوز يه عالم نفت توشه
از صدا افتاده تار و كمونچه
مرده مي برن كوچه به كوچه
جماعت من ديگه حوصله ندارم
به خوب اميد و از بد گله ندارم
گر چه با ديگرون فاصله ندارم
كاري با كار اين قافله ندارم
از صدا افتاده تار و كمونچه
مرده مي برن كوچه به كوچه

[Barbara]

مرا در اوج می خواهی, تماشا کن تماشا کن
دروغین بودم از دیروز, مرا امروز تماشا کن
در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

[AteNa]

ای که بی تو خودم رو تک و تنها میبینم

هر جا که پا میزارم تو رو اونجا میبینم

[iranemanl]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است
دگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد

[oooooo]

دل من ديگه خطا نكن
با غريبه ها وفا نكن!!!

[iranemanl]

نه در زمین نه در زمان جای درنگ است
بیا که وقت تنگ است مرا حوصله تنگ است
هرکسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
من ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

[oooooo]

دل من ديگه خطا نكن
با غريبه ها وفا نكن!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[AteNa]

نمی پرسم چرا این شد سزایم آه ای خدایم بشنو صدایم
گلویم مانده از فریاد و فریاد ندارد کس غم مرگ صدا را

[shorideh]

از دست عزیزن چه بگویم ،گله ای نیست
گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست
سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم
هر لحظه،هر لحظه جز این دست مرا مشغله ای نیست

[iranemanl]

تمام عمر بستیم و شکستیم
بجز بار پشیمانی نبستیم
جورنی را سفر کردیم تا مرگ
نفهمیدیم به دنبال چه هستیم

[shorideh]

میان آنچه باید باشد و نیست
عجب فرسوده دیواری ست دنیا
مرا در اوج حسرت ها رها کرد
عجب یار وفاداریست دنیا

[sahar.7888]

اي تكيه داده بر من اي سر سپرده با نور
با اين نا درويشيها آخر چرا سر كردي
دستي به اين بي رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردي

[iranemanl]

يکي حالا پيدا شده قدر اونو ميدونه رگ خواب يار منو رقيب من ميدونه
واي دارم اتيش ميگيرم ديگه از قصه و غم دلم ميخواد بميرم
واي اگه بر گرده پيشم براش پروانه ميشم ازش جدا نميشم

[AteNa]

مرا در اوج می خواهی, تماشا کن تماشا کن
دروغین بودم از دیروز, مرا امروز تماشا کن
در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

[Hich Kas]

ايران نگاه کن اين جنگل است
که ناباورانه مي رويد
بعد از حريق هاي پياپي
ايران نگاه کن

جنگل هنوز پر ز تپش ايستاده است
با گيسواني درهم و رنگين
با دست هاي از جوانه و از گل
ايران نگاه کن نگاه کن نگاه

ايران نگاه کن دامان خاک جنگل
آنک هزار دانه شکٿته
اينک هزار مشت ٿشرده
من عاشقانه رويش اين نسل تازه را
در واژه واژه شعر و ترانه ام تصوير مي کنم

من مرگ را به ترس
ترس را به خشم
خشم را به عشق سپردم
عشق را کنون با خود ميان درياي جنگل بردم

من در کنار ياران
ٿرياد با هزاران
ايران نگاه کن...ايران نگاه کن...ايران نگاه کــن

[sahar.7888]

نمي تونم دلمو راضي كنم
اين دل ديونه رو راضي به اين بازي كنم
يه بهونه براي بودن و موندن ندارم
تو گلوم بغض غمه هواي خوندن ندارم

[AteNa]

مرا از وحشت و تردید رها کن تا رها باشم
هوای صبح بیداری
شهادت را صدا باشم
نقاب از چهره ام بردار
به آیینه نشانم ده
سکوتم بدتر از مرگ است

[.Behrooz.]

تمام عمر بستیم و شکستیم
به جز بار پشیمانی ندیدیم
جوانی را سفر کردیم تا مرگ
نفهمیدیم به دنبال چه هستیم ......
عجب آشفته بازاری است دنیا............
عجب بیهوده تکراری است دنیا..........
چه رنجی از محبت ها کشیدیم
برهنه پا به تیغستان دویدیم
نگاه آشنا در این همه چشم
ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم
سبک باران ساحل ها ندیدم
به دوش خستگان باری است دنیا
مرا در موج حسرت ها رها کرد دنیا
عجب یار وفاداری است دنیا
عجب آشفته بازاری است دنیا ........
عجب بیهوده تکراری است دنیا...........
میان آنچه باید باشدا نیست
عجب فرسوده دیواری است دنیا
عجب خواب پریشانی است دنیا
عجب یار وفاداری است دنیا
عجب دریایه طوفانی است دنیا
عجب آشفته .......
عجب بیهوده.......

[AteNa]

هرچی دوست داشتمو دارم راهی عدم می شه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[Hich Kas]

همه از من گريزانند تو هم بگذر از اين تنها
فقط اسمي به جا مانده از آن چه بودم و هستم
دلم چون دفترم خالي قلم خشكيده در دستم
گره افتاده در كارم ، به خود كرده گرفتارم
به جز در خود فرو رفتن چه راهي پيش رو دارم
رفيقان يك به يك رفتند ، مرا با خود رها كردند
همه خود درد من بودند ، گامن كردم كه همدردند
شگفتا از عزيزاني كه هم آواز من بودند
به سوي اوج ويراني پل پرواز من بودند
گره افتاده در كارم ، به خود كرده گرفتارم
به جز در خود فرو رفتن چه راهي پيش رو دارم
رفيقان يك به يك رفتند ، مرا با خود رها كردند
همه خود درد من بودند ، گامن كردم كه همدردند

[sahar.7888]

دلي هيچكي مثل من غم نداره
مثل من غربت و ماتم نداره
حالا كه گريه دواي دردمه
چرا چشمم اشكشو كم مي آره

[AteNa]

هرکی می خواد بدونه
دنیای ما خار داره
بیابوناش مار داره
هرکی باهاش کار داره
دلش خبردار داره
دنیای ما بزرگه پر از شغال و گرگه !
دنیای ما همینه
بخواهی نخواهی اینه!

[sahar.7888]

هميشه خواب تو ديدن دليل بودن من بود
چراغ راه بيداري اگر بود از تو روشن بود
ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش خوشا ايثار
خوشا پيدا شدن در عشق براي گم شدن در يار

[AteNa]

رها تر از رهایی حصار بی حصارم

ساحل حصار من نیست
پایان کار من نیست

همدرد و یار من نیست
کسی که یار من نیست در انتظار من نیست

[Hich Kas]

توی این دنیای بی حاصل بودن
با همه شکستگی های دل من
با همه تلخیه قصه ی تو و من
من که حیفم میاد از گلایه کردن
ارزش گلایه ی من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست
کسی که لحظه به لحظه رنگ دنیاست
من ساده به خیالم از خود ماست
سهم من از تو چی بوده غیر آزار
تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار
تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس و دله من داشتی قیمت می گذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینیه شکسته ی دل دیگه پیوند شدنی نیست

[sahar.7888]

تمام نا تمام من با تو تمام مي شود
شاعر بي نام و نشان صاحب نام مي شود
تمام من به نام تو شعر دوباره مي شود
بند سكوت كهنه ام چار پاره مي شود

[Hich Kas]

دلم اگر به دست تو به نيزه اي نشان شود
براي زخم نيزه ات سينه سپر نمي شود
صبوري و تحمل ات هميشه پشت شيشه ها
پنجره جز به بغض تو ابري و تر نمي شود

[sahar.7888]

دنياي من مال من و تو اين نيست
رو كوه ديگه فرهاد كوه كني نيست
يه روز مياد كه نمي دونيم كي هستيم
يار كي بوديم و عشق كي بوديم و چي هستيم

[iranemanl]

ميترسم حرفهاي خوبي توي گوشش بخونه
ميترسم تا سحر تو خلوتش بمونه
واي دارم اتيش ميگيرم ديگه از قصه و غم دلم ميخواد بميرم

[sahar.7888]

مي گم اي دل دل آلوده به درد
اگه روزي بكشم ناله ي سرد
آه و ناله ام مي گيره دامنشو
آتيش عشق مي سوزونه تنشو
شبا وقتي من و دل تنهاي تنها مي مونيم
واسه هم قصه اي از روز جدايي مي خونيم

[AteNa]

من آن موجم كه آرامش ندارم

به اسانى سر سازش ندارم ...

[sahar.7888]

من نمي گم فرهاد كوه كنم من
تيشه به كوه ها نمي زنم من
فرهاد عاشقم قلم تيشمه
از تو نوشتن همه انديشمه

[AteNa]

هر كسى پس از تو آمد خلوت منو بهم زد

سرنوشت من نبود سرنوشتى كه رقم زد


اتنا

[sahar.7888]

در بدر هميشگي كولي صد ساله منم
خاك تمام جاده هاست جامه ي كهنه ي تنم
هزار راه رفته ام هزار زخم خورده ام
تا تو مرا زنده كني هزار بار مرده ام

[AteNa]

من مرگ را به ترس
ترس را به خشم
خشم را به عشق سپردم
عشق را کنون با خود ميان درياي جنگل بردم

[sahar.7888]

مهرت به قلب من نشسته
چشم به راهت گشته خسته
جواني من گسسته آخر
دل غمينم شكسته آخر

[AteNa]

رو كوه ديگه فرهاد كوه كني نيست
يه روز مياد كه نمي دونيم كي هستيم
يار كي بوديم و عشق كي بوديم و چي هستيم

[sahar.7888]

من نه هرگز شكوه اي از روزگاران كرده ام
نه شكايت دورنگيهاي ياران كرده ام
گرچه شكوه بر زبانم مي فشارد استخوانم
من كه با اين برگ ريزان روز و شب سر كرده ام

[AteNa]

من در کنار ياران
فرياد با هزاران
ايران نگاه کن...ايران نگاه کن...ايران نگاه کــن

[sahar.7888]

نه ماه پيشوني بيداره نه چل گيس
لالا كن خوشترين پايون قصه
كه شب اينجا شب اين قصه ها نيست

[AteNa]

تمام نا تمام من با تو تمام ميشود

شاعر بى نام و نشان صاحب نام ميشود

اتنا

[sahar.7888]

ديوار كاهگلي يه باغ خشك
كه پر از شعرهاي يادگاريه
مونده بين ما و اون رود بزرگ
كه هميشه مثل بودن جاريه

[iranemanl]

هر لحظه جز این دست مرا مشغله ای نیست.
دیری است که از خانه خرابان جهانم
بر سقف فرو ریخته ام چلچله ای نیست
در حسرت دیدار تو آواره ترینم
هر چند که تا منزل تو فاصله ای نیست

[AteNa]

تمام عمر بستیم و شکستیم
به جز بار پشیمانی ندیدیم
جوانی را سفر کردیم تا مرگ
نفهمیدیم به دنبال چه هستیم

[iranemanl]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است
دگری جز تو مرا این همه آزار نکرد
آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد

[AteNa]

دلم تنگ است دلم می سوزد از باغی که می سوزد
نه دیداری نه بیداری نه دستی از سر یاری
مرا آشفته می دارد چونین آشفته بازاری

[iranemanl]

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من مخور که دوری برای من شده عادت

[AteNa]

تورو باید می شناختم که هزار تا چهره داشتی
روی احساس دل من داشتی قیمت می گذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینی شکسته ی دل دیگه پیوند شدنی نیست

[iranemanl]

تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت شب قرن یخی
تو شكوفایی تاريخ منی
ای تو ياور بزرگ
همه قلبای شكسته
ای تو مرهم عزيز

[AteNa]

زمينم ميشكافم باغ بر پايم
نسيمم گل فشانم عطر فردايم
پرنده خود منم پرواز ده من را
بده صبحم صفاي ساز ده من را
ببر نام خدا ره توشه بردارم
گواهي ميدهم عظم گذرگاهم

[iranemanl]

من و تو تنهای تنها
اونقده میریم که ساحل
از من و تو بشه غافل
قایق و با هم میرونیم
اونجا تا ابد میمونیم

[AteNa]

من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار
تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس و دله من داشتی قیمت می گذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینیه شکسته ی دل دیگه پیوند شدنی نیست

[iranemanl]

تهرانيان همه گرفتار مصيبتند
گيلانيان همه بر زوال و وحشتند
تبريزيان گرفتار محنتند
از بهر مرد و زن شده محنت سرا وطن
عزيز وطن بي نوا وطن

[AteNa]

نه زمين خاکِ قديمی نه هوا همون هواست
تاچشام کار ميکنه هرچی که مونده نا بجاست
داره از قبيله ما یکی يکی کم ميشه
هرچی دوست داشتمو دارم راهی عدم می شه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[iranemanl]

هرکسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
من ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

[AteNa]

داغ شلاق جهالت به تن شريف مردم
غم اعدام ستاره انهدام سرو آزاد
تيرباران شقايق باغبانی کردن باد
همه قطره های خونی که به خاکم شده فرياد
همه اين هایی که گفتم بغض هرروزمنه
منو درمن ميشکنه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[sahar.7888]

هر چي دريا رو زمين داره خدا
با تموم ابراي آسمونا
كاشكي مي داد همه رو به چشم من
تا چشام به حال من گريه كنن
اون كه رفته ديگه هيچوقت نمي آد
تا قيامت دل من گريه مي خواد

[AteNa]

در آن درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به یادت شکستم
تو از این شکستن خبر داری یا نه؟
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه؟

[sahar.7888]

هجرت سراب بود و بس خوابي كه تعبيري نداشت
هر كس كه روزي يار بود اينجا مرا تنها گذاشت
اي نازنين اي نازنين در آينه ما را ببين
از شرم اين صد چهره ها در آينه افتاده چين

[iranemanl]

ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته
رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته

[sahar.7888]

هر منزل اين راه بيابان هلاك است
هر چشمه سرابي است كه بر سينه خاك است
در سايه ي هر سنگ اگر زلف زمين است
نقش تن ماري است كه در خواب كمين است

[omid_o2o3]

تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینی شکسته ی دل دیگه پیوند شدنی نیست

[sahar.7888]

تو اون شام مهتاب كنارم نشستي
عجب شاخه گل وار به پايم شكستي
قلم زد نگاهت به نقش آفريني
كه صورتگري را نبود اينچنيني

[iranemanl]

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من مخور که دوری برای من شده عادت

[sahar.7888]

تو رو بايد مي شناختم كه هزار تا چهره داشتي
روي احساس دل من داشتي قيمت مي گذاشتي

[iranemanl]

يه روزي مياد كه نمي‌دونيم چي هستيم
يار كي بوديم و عشق كي بوديم و كي هستيم

[sahar.7888]

من كه عمر رفته از خاكستر غم چيده ام
زين سبب گردي زخاكستر به خود پاشيده ام
گر بمانم يا نمانم بنده ي پير زمانم

[AteNa]

من مرگ را به ترس
ترس را به خشم
خشم را به عشق سپردم
عشق را کنون با خود ميان درياي جنگل بردم

[sahar.7888]

من تو رو به چشم ياري ديده بودم
تو منواما بچشم يه خريدار
ارزش گلايه ي من بيش از اينهاست
نه براي اون كسي كه اهل سوداست

[AteNa]

تو روزنهء نوری درخانهء ظلمت پوش
ديباچهء آوازی برمتن شبِ خاموش
چيزی به من از باران چيزی به من از پرواز
چيزی به من از گريه چيزی به من از آواز
می بخشی و می خوابی بر بستری ازاعجاز
می مانم و می رويم درسنگرِ يک آغوش
بر متن شب خاموش.

[sahar.7888]

شب بي تو شب بي من
شب دل مرده هاي تنها بود
شب رفتن شب مردن
شب دل كندن من از ما بود

[AteNa]

دوباره ميسازمت وطن
اگر چه با خشت جان خويش
ستون به سقف تو ميزنم
اگر چه با استخوان خويش
دوباره ميگويم از تو گل
به ميل نسل جوان تو
دوباره ميشويم از تو خون
به سيل اشک روان خويش
اگر چه صد ساله مرده ام
بگور خود خواهم ايستاد
که برکنم قلب اهرمن
به نعره آنچنان خويش
اگر چه پيرم ولی هنوز
مجال تعليم اگر بود
جوانی آغاز ميکنم
کنار نوباوگان خويش

[iranemanl]

شب آغاز هجرت تو
شب در خود شکستنم بود
شب بی رحم رفتن تو
شب از پا نشستنم بود

[sahar.7888]

دل من ديگه خطا نكن
با غريبه ها وفا نكن
زندگي رو باختي دل من
مردم و شناختي دل من

[AteNa]

نـوازشــم کــن و بـبـیــن
عشق می ریزه از صدام
صدام کــن و ببـین که باز
غنچه می دن تـرانه هام
اگر چه من به چـشـم تو
کمـم قـدیمی ام گمـم
آتشـفشـان عـشـقـمـو
دریـــای پــر تـلاطــمــم

[sahar.7888]

مياد اون روزي كه تو قهر دلم رو ببيني
چشماتو باز بكني حقيقتو خوب ببيني
مياد اون روزي كه من نامه هاتو پاره كنم
مياد اون روز كه من غم دل و چاره كنم

[iranemanl]

من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو من و اما به چشم یه خریدار
تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس و دل من داشتی قیمت می گذاشتی

[sayeh shab]

به کدام ملت هستیم به کدام امت هستیم که کشند عاشقی را که تو عاشم چرایی
به .................................................. .. .................................................. ...


.................................................. ..... .................................که درا درا عراقی

[sayeh shab]

ای داد در این دار فنا خستگی ما چیزی نبود جز غم دلبستگی ما

[iranemanl]

اگر چه من به چـشـم تو
کمـم قـدیمی ام گمـم
آتشـفشـان عـشـقـم ـو
دریـــای پــر تـلاطــمــم

[Golbahar]

مرگ عاشق عین بودن اوج پرواز یه پرندس

[iranemanl]

ستون به سقف تو ميزنم
اگر چه با استخوان خويش
دوباره ميگويم از تو گل
به ميل نسل جوان تو
دوباره ميشويم از تو خون
به سيل اشک روان خويش

[Golbahar]

شب آغاز هجرت تو
شب در خود شکستنم بود
شب بی رحم رفتن تو
شب از پا نشستنم بود

[iranemanl]

دو زلفونت بود تار ربابم
چه مي خواهي از اين حال خرابم
تو كه با مو ير ياري نداري
چرا هر نیمه شو آيي به خوابم
چرا هر نبمه شو آيي به خوابم

[sahar.7888]

من اي بهاران زابر نسيان
چه بهره گيرم كه خود خزانم
كهن ديارا ديار يارا
دل از تو كندم ولي ندانم
كه گر گريزم كجا گريزم
وگر بمانم كجا بمانم

[AteNa]

من مرگ را به ترس
ترس را به خشم
خشم را به عشق سپردم
عشق را کنون با خود ميان درياي جنگل بردم

[farhad.r]

هر منزل اين راه بيابان هلاك است

هر چشمه سرابي است كه بر سينه خاك است
در سايه ي هر سنگ اگر زلف زمين است

نقش تن ماري است كه در خواب كمين است

ترا تیشه دادم که هیزم کنی
ندادم که دیوار مردم کنی

[farhad.r]

خوبه ولی باید به اشعار محتوایی پرداخته شود

[iranemanl]

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من مخور که دوری برای من شده عادت

[shorideh]

تو اون شام مهتاب كنارم نشستي
عجب شاخه گل وار به پايم شكستي
قلم زد نگاهت به نقش آفريني
كه صورتگري را نبود اينچنيني

[iranemanl]

يه روزي مياد كه نمي‌دونيم چي هستيم
يار كي بوديم و عشق كي بوديم و كي هستيم

[shorideh]

میان آنچه باید باشد و نیست
عجب بیهوده تکراریست دنیا.....

[iranemanl]

اگر شکستم از تو شکستم
اگر شکستی از خود شکستی
به دادم برس
به دادم برس
تو ای ناجی تبار من

[shorideh]

..نازنین ای نازنین
در آیینه ما را ببین
از شرم این صد چهره ها
در آینه افتاده چین
از تند باد حادثه
گفتی که جان در برده ایم
اما چه جان در بردنی
دیریست که در خود مرده ایم

شب خوش

[AteNa]

من دیگه بچه نمیشم آه...
دیگه بازیچه نمیشم
من دیگه بچه نمیشم آه...
دیگه بازیچه نمیشم
به تو میگم عاشقی ثمر نداره
واسه تو جز غم و دردسر نداره
من دیگه بچه نمیشم آه...
دیگه بازیچه نمیشم
من دیگه بچه نمیشم آه...
دیگه بازیچه نمیشم

[AteNa]

آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
شما که حرمت عشق رو شکستين
کمر به کشتن عاطفه بستين
شما که روي دل قيمت گذاشتين
که حرمت عشق رو نگه نداشتين
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
فرياد من شکايت يه روح بي قراره
روحي که خسته از همه زخمي روزگاره
گلايه من از شما حکايت خودم نيست
براي من که از شما سوختن و گم شدن نيست
اگه عشقي نباشه آدمي نيست
اگه آدم نباشه زندگي نيست
نپرس از من چه آمد بر سر عشق
جواب من به جز شرمندگي نيست
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

[AteNa]

رو می کنم به آينه ... رو به خودم داد می زنم
ببين چقدر حقير شده ... اوج بلند بودنم

رو می کنم به آينه ... من جای آينه می شکنم
رو به خودم داد می زنم ... اين آينه ست يا که منم

...من و ما کم شده ايم٫ خسته از هم شده ايم...
...بنده خاک، خاکِ ناپاک ٫خالی از معنای آدم شده ايم...

...دنيا همون بوده و هست ٫حقارت از ما و منه...
...وگرنه پيشِ کائنات ٫ زمين مثل يه ارزنه...

...زمين بزرگ و باز نيست ٫دنيای رمز و راز نيست...
...به هر طرف رو می کنم ٫راهِ رهايی باز نيست...


...من و ما کم شده ايم ٫خسته از هم شده ايم...
...بنده ی خاک، خاکِ نا پاک ٫خالی از معنای آدم شده ايم...

...دنيا کوچک تر از اونه ٫که ما تصور می کنيم...
...فقط با يک عکس بزرگ ٫چشمامونو پُر می کنيم...

...به روز ما چی اومده ٫من و تو خيلی کم شديم...
...پاييز چقدر سنگينی داشت ٫که مثل ساقه خم شديم...


...من و ما کم شده ايم ٫خسته از هم شده ايم...
...بنده خاک، خاکِ ناپاک ٫خالی از معنای آدم شده ايم...


رو می کنم به آينه ... رو به خودم داد می زنم
ببين چقدر حقير شده ... اوج بلند بودنم

رو می کنم به آينه ... من جای آينه می شکنم
رو به خودم داد می زنم ... اين آينه ست يا که منم

...رو می کنم به آينه...

[AteNa]

به خیالم که تو دنیا واسه تو عزیزترینم
آسمونها زیر پامه
اگه با تو رو زمینم
به خیالم که تو با من یه همیشه آشنایی
به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی
من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
این دیگه یه التماسه
من میخوام بیای بمونی
من و تو چه بی کسیم وقتی تکیمون به باده
بد و خوب زندگی
منو دست گریه داده
ای عزیز هم قبیله
با تو از یه سرزمینم
تا به فردای دوباره
با تو همقسمترینم
من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
این دیگه یه التماسه
من میخوام بیای بمونی
بد و خوبمون یکی
دست تو تو دست من بود
خواهش هر نفسم
با تو همصدا شدن بود
با تو همقصه دردم
همصداتر از همیشه
دو تا همخون قدیمی
از یه خاکیم و یه ریشه
من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
این دیگه یه التماسه
من میخوام بیای بمونی
من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
این دیگه یه التماسه
من میخوام بیای بمونی

[AteNa]

خدایم آه ای خدایم
آه ای خدایم
صدایت میزنم بشنو صدایم
شکنجه گاه این دنیاست جایم
به جرم زندگی این شد سزایم
آه ای خدایم بشنو صدایم
مرا بگذار با این ماجرایم
نمی پرسم چرا این شد سزایم
آه ای خدایم بشنو صدایم
گلویم مانده از فریاد و فریاد
ندارد کز غم مرگ صدا را
*********
به بغض در نفس پیچیده سوگند
به گل های به خون غلتیده سوگند
به مادر سوگوار جاودانه
که داغ نوجوانان دیده سوگند
خدایا حادثه در انتظار است
به هر سو باد وحشی درگذار است
به فکر قتل عام لاله ها باش
که خواب گل به گل کابوس خار است
خدایم ای پناه لحظه هایم
صدایت میزنم با گریه هایم
صدایت میزنم بشنو صدایم
الهی در شب فقرم بسوزان
ولی محتاج نامردان مگردان
عطا کن دست بخشش همتم را
خجل از روی محتاجان مگردان
الهی کیفرم را میپذیرم
که از تو ذات خود را پس بگیرم
کمک کن تا که با ناحق نسازم
برای عشق و آزادی بمیرم
خدایم ای پناه لحظه هایم
صدایت میزنم با گریه هایم
صدایت میزنم بشنو صدایم

[AteNa]

دل من ديگه خطا نكن
با غريبه ها وفا نكن
زندگي باختي دل من
مردم و شناختي دل من
زندگي باختي دل من
مردم و شناختي دل من
تا به كي سراپا حقيقتي
تا به كي خراب محبتي
همنشين اين و اون ميشي
خسته وپريشون ميشي
دشت بخت توكويرميشه
مرغ آرزوت اسيرميشه
رو به روت سراب
پشت سر خراب
ساكت وصبوري دل من
مثل بوف كوري دل من
زندگي باختي دل من
مردم و شناختي دل من
دل من ديگه خطا نكن
با غريبه ها وفا نكن
زندگي باختي دل من
مردم و شناختي دل من
توي خون نشستي دل من
بي صدا شكستي
زندگي باختي دل من
مردم و شناختي دل من
ساكت و صبوري دل من
مثل بوف كوري دل من

[AteNa]

توی این دنیای بی حاصل بودن
با همه شکستگی های دل من
با همه تلخی قصه تو و من
من که حیفم میاد از گلایه کردن
ارزش گلایه من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست
کسی که لحظه به لحظه رنگ دنیاست
من ساده به خیالم از خود ماست
سهم من از تو چه بوده غیر آزار
تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار

ارزش گلایه من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست

تورو باید می شناختم
که هزارتا چهره داشتی
روی احساس دل من داشتی قیمت می ذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینی شکسته دل دیگه پیوند شدنی نیست

سهم من از تو چه بوده غیر آزار
تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار

توی این دنیای بی حاصل بودن
با همه شکستگی های دل من
با همه تلخی قصه تو و من
من که حیفم میاد از گلایه کردن

[AteNa]

ياور از ره رسيده با من از ايران بگو
از فلات غوطه ور در خون بسياران بگو
باد شبگرد سخن چين پشت گوش پرده هاست
تا جهان آگه شود بي پرده از ياران بگو
با من از ايران بگو
شب سياهي مي زند بر خانه هاي سوگوار
از چراغ روشن اشك سيه پوشان بگو
پرسهء ياس است در آباد اين پتياره گان
از زمين از زندگي از عشق از ايمان بگو
سوختم آتش گرفتم از رفيق و نارفيق
از غريب و آشنا ياران هم پيمان بگو
ضجهء نام آوران زخمي به خاموشي نزد
از خروش نعرهء انبوه گمنامان بگو
قصه هاي قهرمانان قهر ويرانگر نداشت
از غم وخشم جهانساز تهي دستان بگو
با زمستاني كه مي تازد به قتل عام باغ
از گل خشمي كه مي رويد در اين گلدان بگو
ياور از ره رسيده با من از ايران بگو
از فلات غوطه ور در خون بسياران بگو
باد شبگرد سخن چين پشت گوش پرده هاست
تا جهان آگه شود بي پرده از ياران بگو
با من از ايران بگو

[AteNa]

تلنگر می زند بر شيشه‌ها سرپنجه باران
نسيم سرد می خندد به غوغای خيابانها
دهان كوچه پر خون می‌شود از مشت خمپاره
فشار درد مي‌دوزد لبانش را به دندانها
زمين گرم است از باران خون امروز
زمين از اشك خون‌آلوده خورشيد سيراب است
ببين آن گوش از بُن كنده را در موج خون مادر
كه همچون لاله از لالاي نرم جوي در خواب است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
در ماتم‌سراي خويش را بر هيچكس مگشا
كه مهماني بغير از مرگ را بر در نخواهي ديد
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
زمين گرم است از باران بي‌پايان خون امروز
ولي دلهاي خونين جامگان در سينه‌ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
نگاه خيره را از سنگفرش كوچه‌ها بردار
كه اكنون برق خون مي‌تابد از آيينه خورشيد
دوچشم منتظر را تا به كي بر آستان خانه مي‌دوزي
تو ديگر سايه فرزند را بر در نخواهي ديد
نخـواهي ديد نخـواهي ديد
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
ببين آن مغز خون‌آلوده را آن پاره دل را
كه در زير قدمها مي‌تپد بي هيچ فريادي
سكوتي تلخ در رگهاي سردش زهر مي‌ريزد
بدو با طعنه مي‌گويد كه بعد از مرگ آزادي
زمين مي‌جوشد از خون زير اين خورشيد عالم سوز
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود امروز
زمين گرم است از باران بي‌پايان خون امروز
ولي دلهاي خونين جامگان در سينه‌ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
نگاه خيره را از سنگفرش كوچه‌ها بردار
كه اكنون برق خون مي‌تابد از آيينه خورشيد
دوچشم منتظر را تا به كي بر آستان خانه مي‌دوزي
تو ديگر سايه فرزند را بر در نخواهي ديد
نخـواهي ديد نخـواهي ديد
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر

[AteNa]

به پا خيزيد الا ای سوگواران
الا ای وارثان سربداران
به پا خيزيد اگر زخميِ درديد
اگر با شب‌پرستان در نبرديد
به پا خيزيد كه نااهلان به كارند
همه مردان عاشق سربدارند
به پا خيزيد
به پا خيزيد به پا خيزيد به پا خيزيد
كشيدند تازيانه بر تن ما
نشاندند دشنه دشمن به دلها
دل بي‌كينه را بر نيزه كردند
تن گلگونه را در مسلخ و بند
به روي چشم ما شب را كشيدند
گلوي سربداران را دريدند
به پا خيزيد به پا خيزيد به پا خيزيد
اگر فرياد ما در شب گناه است
اگر امروز دل ما بي‌پناه است
بخوان با ما سرود فتح فردا
كه فردا مي‌رسد با پرچم ما
بخوان با ما سرود فتح فردا
كه فردا مي‌رسد با پرچم ما
به پا خيزيد به پا خيزيد به پا خيزيد

[AteNa]

دهانت را مي‌بويند مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را مي‌پويند مبادا شعله‌اي در آن نهان باشد
دهانت را مي‌بويند مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را مي‌پويند مبادا شعله‌اي در آن نهان باشد
روزگار غريبي‌ست نازنين روزگار غريبي‌ست نازنين
و عشق را كنار تيرك راهبند تازيانه مي‌زنند
عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
روزگار غريبي‌ست نازنين روزگار غريبيست نازنين
و در اين بن‌بست كج و پيچ سرما
آتش را به سوخت‌وار سرود و شعر فروزان مي‌دارند
به انديشيدن خطر مكن روزگار غريبي‌ست
آن كه بر در مي‌كوبد شباهنگام به كشتن چراغ آمده است
نور را در پستوي خانه نهان بايد كرد
دهانت را مي‌بويند مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را مي‌پويند مبادا شعله‌اي بر آن نهان باشد
دهانت را مي‌بويند مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را مي‌پويند مبادا شعله‌اي بر آن نهان باشد
روزگار غريبي‌ست نازنين روزگار غريبي‌ست نازنين
نور را در پستوي خانه نهان بايد كرد
عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
آنك قصابانند بر گذرگاهها مستقر
با كنده و ساتوري خون آلود
و تبسم را بر لبها جراحي مي‌كنند و ترانه را بر دهان
كباب قناري بر آتش سوسن و ياس
شوق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
ابليس پيروز مست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است
خدای را در پستوی خانه نهان بايد كرد
خدای را در پستوی خانه نهان بايد كرد
خدای را در پستوی خانه نهان بايد كرد
خدای را در پستوی خانه نهان بايد كرد
خدای را در پستوی خانه نهان بايد كرد
خدای را در پستوی خانه نهان بايد كرد

[AteNa]

شرمت باد ای دستی كه بد بودی بدتر كردی
هم‌بغض معصومت را نشكفته پرپر كردی
هم‌بغض معصومت را نشكفته پرپر كردی
ننگت باد اي دست من اي هرزه گرد بي‌نبض
آن سرسپرده‌ات را بي يار و ياور كردی
اي تكيه داده بر من اي سرسپرده بانو
با اين نادرويشي‌ها آخر چرا سر كردی
دستي با اين بي‌رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردی
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردی
سربرده در گريبان بي‌خودتر از هميشه
حيفت نهايتي كه با من برابر كردي
اي تكيه داده بر من اي سرسپرده بانو
با اين نادرويشي‌ها آخر چرا سر كردی
دستي با اين بي‌رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردی
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردی
زهر اين نفرين نامه جاي خون در من جاری
اين آخرين شعرم را پيش از من از بر كردی
اي تكيه داده بر من اي سرسپرده بانو
با اين نادرويشي‌ها آخر چرا سر كردی
دستي با اين بي‌رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
زجري هميشه بهتر با من ترحم هرگز
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
دستي با اين بی رحمی ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
بر من فرود

[AteNa]

خاك خسته

نعره كن اي سرزمين جان سپردن

نعره كن

نعره كن اي خاك خسته ، خاك مردن

نعره كن

شب هق هق

شب پرپر زدن چلچله هاست

ز غزل گريه پرم

خانه ي هم غصه كجاست؟

اين همه جوخه ، اين همه دار

اين همه مرگ

اين همه عاشق خفته در خون

اين همه زندان ، اين همه درد

اين همه اشك

نعره هايت كو خاك گلگون ؟

خاك گل مردگي و قحطي و آفت زدگي

وطن تعزيه در مرگ و مصيبت زدگي

شب ياران ، شب زندان

شب ويراني ما

شب اعدام رفيقان گل و نور و صداست

[AteNa]

رهگذار عمر سيری در دياری روشن و تاريك
رهگذار عمر راهی بر فضایی دور يا نزديك
كس نمیداند كدامين روز می‌آيد
كس نمي‌داند كدامين روز می‌ميرد
چيست اين افسانه هستی خدايا چيست
پس چرا آگاهی از اين قصه مارا نيست
كس نمی‌داند كدامين روز مي‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز مي‌ميرد
كس نمی‌داند كدامين روز مي‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز مي‌ميرد
صحبت از مهر و محبت چيست
جاي آن در قلب ما خالی است
روزی انسان بَرده عشق و محبت بود
جز ره مهر و وفا راهی نمی‌پيمود
كس نمیداند كدامين روز می‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌ميرد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌ميرد
چيست اين افسانه هستي خدايا چيست
پس چرا آگاهی از اين قصه مارا نيست
كس نمیداند كدامين روز می‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌ميرد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌ميرد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌آيد
كس نمی‌داند كدامين روز می‌ميرد

[AteNa]

ما ظاهراً رفيقان بس نارفيق بوديم
هر پشت اعتمادي زخمي به خنجر كرديم
زخمي به خنجر كرديم
هر سينه رفيقي با تيغ كين دريديم
خودكرده‌ها چه آسان نسبت به داور كرديم
نسبت به داور كرديم
هر جايي هوس را تا خواهشي برآريم
اسكندرانه مُلكي صحراي محشر كرديم
با زورقي شكسته پارو به آب داديم
چشمان مادران را درياي احمر كرديم
حالا چه مانده بر جا جز مشت خاطراتي
در خاطري شكسته اسمي كه از بر كرديم
حالا چه مانده بر جا جز مشت خاطراتي
در خاطري شكسته اسمي كه از بر كرديم
ما خون عاشقان را در لاله‌ها شكستيم
بر حجله‌هاي آنان آن لاله زيور كرديم
آن لاله زيور كرديم
با خون آن دليران آسان وضو گرفتيم
در جام شهد دوستان زهر مكرر كرديم
زهر مكرر كرديم
هر جايي هوس را تا خواهشي برآريم
اسكندرانه مُلكي صحراي محشر كرديم
با زورقي شكسته پارو به آب داديم
چشمان مادران را درياي احمر كرديم
حالا چه مانده بر جا جز مشت خاطراتي
در خاطري شكسته اسمي كه از بر كرديم
حالا چه مانده بر جا جز مشت خاطراتي
در خاطري شكسته اسمي كه از بر كرديم

[iranemanl]

مبند امروز چشم منتظر بر حلقه اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر

[AteNa]

رهگذار عمر سيری در دياری روشن و تاريك
رهگذار عمر راهی بر فضایی دور يا نزديك
كس نمیداند كدامين روز می‌آيد
كس نمي‌داند كدامين روز می‌ميرد
چيست اين افسانه هستی خدايا چيست
پس چرا آگاهی از اين قصه مارا نيست

[iranemanl]

تن گلگونه را در مسلخ و بند
به روي چشم ما شب را كشيدند
گلوي سربداران را دريدند
به پا خيزيد به پا خيزيد به پا خيزيد

[AteNa]

دهانت را مي‌بويند مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را مي‌پويند مبادا شعله‌اي در آن نهان باشد
دهانت را مي‌بويند مبادا گفته باشي دوستت دارم
دلت را مي‌پويند مبادا شعله‌اي در آن نهان باشد

[iranemanl]

دهان كوچه پر خون می‌شود از مشت خمپاره
فشار درد مي‌دوزد لبانش را به دندانها
زمين گرم است از باران خون امروز
زمين از اشك خون‌آلوده خورشيد سيراب است

[sahar.7888]

توي اين دنياي به حاصله بودن
با همه شكستگي هاي دل من
با همه تلخي قصه ي تو با من
من كه حيفم مياد از گلايه كردن

[AteNa]

نفهمیدیم به دنبال چه هستیم
عجب آشفته بازاری است دنیا
عجب بیهوده تکراری است دنیا
چه رنجی از محبت ها کشیدیم

برهنه پا به تیغستان دویدیم

نگاه آشنا در این همه چشم
ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم
سبک باران ساحل ها ندیدم

[sahar.7888]

مرگ تدريجي شده هستي برام
نقش خنده ديگه مرده رو لبام
اي خدا هر كسي از راه مي رسه
ميكنه چاه دورنگي پيش پام

[AteNa]

من در کنار ياران
فرياد با هزاران
ايران نگاه کن...ايران نگاه کن...ايران نگاه کــن

[sahar.7888]

نه پاي رفتن نه تاب ماندن
چگونه گويم درخت خشكم
عجب نباشد اگر تبرزن
طمع ببندد در استخوانم

[AteNa]

مرا در اوج می خواهی, تماشا کن تماشا کن
دروغین بودم از دیروز, مرا امروز تماشا کن
در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما
همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

[sahar.7888]

اي تبلور حقيقت توي لحظه هاي ترديد
تو شبو از من گرفتي تو منو دادي به خورشيد
اگه باشي يا نباشي براي من تكيه گاهي
براي من كه غريبم تو رفيقي جون پناهي

[iranemanl]

يکي حالا پيدا شده قدر اونو ميدونه
رگ خواب يار منو رقيب من ميدونه
واي دارم اتيش ميگيرم ديگه از قصه و غم
دلم ميخواد بميرم
واي اگه بر گرده پيشم براش پروانه ميشم
ازش جدا نميشم

[sahar.7888]

مياد اون روزي كه تو قهر دلم رو ببيني
چشماتو باز بكني حقيقت و خوب ببيني
مياد اون روزي كه من نامه هاتو پاره كنم
مياد اون روزي كه من غم دل و چاره كنم

[iranemanl]

مبند امروز چشم منتظر بر حلقه اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر

[sahar.7888]

رفتي و به راه مانده اي در شب سياه مانده اي
آماده شو اي همسفر كه بر خطر بار دگر پا بنهيم
به يكدگر بار دگر دست دل و يگانگي ها بدهيم

[iranemanl]

من که حیفم میاد از گلایه کردن
ارزش گلایه ی من بیش از اینهاست
نه برای اون کسی که اهل سوداست
کسی که لحظه به لحظه رنگ دنیاست
من ساده به خیالم از خود ماست

[sahar.7888]

تو اون شام مهتاب كنارم نشستي
عجب شاخه گل وار به پايم شكستي
قلم زد نگاهت به نقش آفريني
كه صورتگري را نبود اينچنيني

[AteNa]

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت

غم من مخور که دوری برای من شده عادت

ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته

رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته

[iranemanl]

همه از من گريزانند تو هم بگذر از اين تنها
فقط اسمي به جا مانده از آن چه بودم و هستم
دلم چون دفترم خالي قلم خشكيده در دستم
گره افتاده در كارم ، به خود كرده گرفتارم

[sahar.7888]

مقصدت هر جا كه باشه هر جاي دنيا كه باشي
اونور مرز شقايق پشت لحظه ها كه باشي
خاطرت باشه كه قلبت سپر بلاي من بود
تنها دست تو رفيق دست بي رياي من بود

[iranemanl]

دلم چون دفترم خالي قلم خشكيده در دستم
گره افتاده در كارم ، به خود كرده گرفتارم

[AteNa]

من آن موجم که آرامش ندارم
به آسانی سر سازش ندارم

هميشه در گريز و در گذارم
نمی مانم به يکجا بی قرارم

سفر يعنی من و گستاخی من
هميشه رفتن و هرگز نماندن

هزاران ساحل و ناديده ديدن
به پرسش های بی پاسخ رسيدن

من از تبار دریا از نسل چشمه سارم
رها تر از رهایی حصار بی حصارم

ساحل حصار من نیست
پایان کار من نیست

[sahar.7888]

تو نباشي كي با اشكم فال خوب و بد بگيره
كي منو از سايه هاي اين شب مقصد بگيره
بي تو با اين در بدر هق هق شب گريه هاست
مرد غمگين صدا بي تو مرد بي صداست

[iranemanl]

تویی که دنیا برات شده یه بازار
من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار

[AteNa]

روزاول گفته بودی ولی ازتو نشنيدم
توی آينهء ديروز کاشکی فردارو ميديدم
باتوعشق آمدو گُم شد هرچه بود زيرو زبرشد
لحظه هاخالی وخسته زندگی بی هوده ترشد


گفتی ازعشقم حذرکن چه بَد کردم نکردم
فکر آزار و خطر کن چه بَد کردم نکردم

[iranemanl]

من از تبار دریا از نسل چشمه سارم
رها تر از رهایی حصار بی حصارم

[sahar.7888]

مي ترسم اون خونه خراب عاشق
دسته گلي به آب بده دوباره
چي ميشه گفت به اين دل ديونه
هر چي ميگم باز ميگيره بهونه

[iranemanl]

هميشه در گريز و در گذارم
نمی مانم به يکجا بی قرارم
سفر يعنی من و گستاخی من
هميشه رفتن و هرگز نماندن

[AteNa]

نه دیداری ، نه بیداری ، نه دستی بر سر ِ یاری
مرا آشفته میدارد ، چنین آشفته بازاری

تمام عمر مستیم و شکستیم ، به جز بار پشیمانی نبستیم
جوانی را سفر کردیم تا مرگ ، نفهمیدیم به دنبال چه هستیم !
عجب آشفته بازاری است دنیا ، عجب بیهوده تکراری است دنیا
چه رنجی از محبت ها کشیدیم ، برهنه پا به تیغستان دویدیم
نگاه آشنا در این همه چشم ،ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم
سبکباران ساحل ها ندیدند ، به دوش خستگان باری است دنیا !

[iranemanl]

اگه روزی روزگاری
بشه باز تو رو ببینم
وحشت از دنیا ندارم
که گل سرخ را بچینم

[AteNa]

من نه آبشار
من نه جويبار
من نه چشمه سار
من نه سبزه و نه رود
من نه بر آسمان گرم مهر دميده اي
من نه از شاخ سرد قهر رميده زود
هرچه بود از تو بود
هرچه بود از تو بود
از تو بود از تو بود
من هميشه شوره زار
من هميشه دست باز
من طلوع دائم نياز
من هميشه با هميشه ساختم
من هميشه در هميشه سوختم
من هميشه با سوزن نگاه
با نخ آرزو

[sahar.7888]

وقتي شب شب سفر بود توي كوچه هاي وحشت
وقتي هر سايه كسي بود واسه بردنم به ظلمت
وقتي هر ثانيه ي شب تپش هراس من بود
تووقتي زخم خنجر دوست بهترين لباس من بود
تو با دست مهربوني به تنم مرهم كشيدي
برام از روشني گفتي پرده ي شب و دريدي

[iranemanl]

یادمه چشمای تو پردرد و غصه بود
غصه غربت تو قدر صد تا قصه بود
یادتو هر جا هستی با منه
داره عمر منو آتیش میزنه

[Golbahar]

هر جا که پا می زارم تو رو اونجا میبینم
بادمه چشمای تو پر درد و غصه بود
قصه ی غربت تو قد صد تا قصه بود
یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش میزنه

[iranemanl]

هزاران ساحل و ناديده ديدن
به پرسش های بی پاسخ رسيدن
من از تبار دریا از نسل چشمه سارم
رها تر از رهایی حصار بی حصارم

[AteNa]

من نمي گم فرهاد كوه كنم من
تيشه به كوه ها نمي زنم من
فرهاد عاشقم قلم تيشمه
از تو نوشتن همه انديشمه

[iranemanl]

هرچه بود از تو بود
از تو بود از تو بود
من هميشه شوره زار
من هميشه دست باز
من طلوع دائم نياز

[AteNa]

زمينم ميشكافم باغ بر پايم
نسيمم گل فشانم عطر فردايم
پرنده خود منم پرواز ده من را
بده صبحم صفاي ساز ده من را
ببر نام خدا ره توشه بردارم
گواهي ميدهم عظم گذرگاهم

[Golbahar]

مرگ به شکل پرواز پرندس
یادم نمیاد باقیش

[AteNa]

مرگ به شکل پرواز پرندس
یادم نمیاد باقیش

مرگ نيست عزيزم ... ميگه : عشق به شکل پرواز پرندست

اتنا

[sahar.7888]

تو اي خاتون خواب من تن خسته را درياب
مرا همخانه تا صبح نوازش كن مرا در خواب
هميشه خواب تو ديدن دليل بودن من بود
چراغ راه بيداري اگر بود از تو روشن بود

[AteNa]

در بدر هميشگي كولي صد ساله منم
خاك تمام جاده هاست جامه ي كهنه ي تنم
هزار راه رفته ام هزار زخم خورده ام
تا تو مرا زنده كني هزار بار مرده ام

[iranemanl]

من از تبار دریا از نسل چشمه سارم
رها تر از رهایی حصار بی حصارم

[AteNa]

من تورو به چشم یاری دیده بودم
تو منو اما به چشم یه خریدار
تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس و دله من داشتی قیمت می گذاشتی
تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست
چینیه شکسته ی دل دیگه پیوند شدنی نیست

[iranemanl]

تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی
روی احساس و دله من داشتی قیمت می گذاشتی

[mahasa]

اسمون ابری شده خدا انگار خوابیده انگار از اون بالاها گریه هامو ندیده...
(هر چند قابل مشاعره کردن نبود چون دوس داشتم نوشتم)

[AteNa]

همه قطره های خونی که به خاکم شده فرياد
همه اين هایی که گفتم بغض هرروزمنه
منو درمن ميشکنه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[iranemanl]

هزار راه رفته ام هزار زخم خورده ام
تا تو مرا زنده كني هزار بار مرده ام

[sahar.7888]

من هنوزم نگرانم كه تو حرفامو ندوني
اين ديگه يه التماسه من مي خوام بياي بموني
من و تو چه بيكسيم وقتي تكيه مون به باده
بد و خوب زندگي منو دست گريه داده

[AteNa]

هرچی دوست داشتمو دارم راهی عدم می شه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[iranemanl]

هرکسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
من ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

[shorideh]

دیوار از سنگ سیاهه
سنگ سرد وسخت خارا
زده قفل بی صدایی
به لبای بسته ی ما
نمی تونیم که بجنبیم
زیر سنگینی دیوار
همه ی عشق من و تو
قصه هست قصه ی دیدار،آه ....
همیشه فاصله بوده
بین دستای تو و من
.....

[AteNa]

نه زمين خاکِ قديمی نه هوا همون هواست
تاچشام کار ميکنه هرچی که مونده نا بجاست
داره از قبيله ما یکی يکی کم ميشه
هرچی دوست داشتمو دارم راهی عدم می شه
مثل ابرای زمستون دلم از گريه پره
شيشهء نازک دل منتظرِ تلنگره

[iranemanl]

هنوز هم تو شبهات اگه ماهُ داری
من اون ماهُ دادم به تو یادگاری

[Tondar 2]

یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
کلبه ئ احزان شود روزی گلستان غم مخور

[sahar.7888]

راه مي رفتيم و در بين شقايق ها
بود در عالم ما لطف و صفايي زهره
چون يقين كردي كه در عشقت گرفتارم
سير گشتي و از منو كردي چنين خوارم
خود نكردي فكر آخر نازنين يارم

[TanhayeTanham]

من میخوام مثل همه ساده زندگی کنم
چادر موندنمو هرجا خواستم بزنم
تو این دریا نمیخوام نهنگ کوری باشم
پشت این درهای قفل علی کنکوری باشم

[sahar.7888]

من اي بهاران زابر نسيان
چه بهره گيرم كه خود خزانم
كهن ديارا ديار يارا
دل از تو كندم ولي ندانم
كه گر گريزم كجا گريزم
وگر بمانم كجا بمانم

[TanhayeTanham]

مشرقي مرد پاسدار شرق
معني جاودانه اعجاز
خاك اگر خنده كرد و گندم داد
از تو بود , اي بزرگ باران ساز
اي رسول بزرگ رستاخيز
دست حق بهترين سلاح توست
فاتح پاك در زمان جاري
رخش تاريخ ذوالجناح توست

[sahar.7888]

تو اون شام مهتاب كنارم نشستي
عجب شاخه گل وار به پايم شكستي
قلم زد نگاهت به نقش آفريني
كه صورتگري را نبود اينچنيني

[TanhayeTanham]

ياران منشينيد خموش
در كشور ما سرب سوزان است پاسخ گر بپرسي از عدالت
منشينيد خموش
هر ره ديگر بود مسدود جز راه رذالت
منشينيد خموش
ياران ايران در سايه ي دار است

[sahar.7888]

توي اين كوچه به دنيا اومديم
توي اين كوچه بايد پا بگيريم
يه روزم مثل پدر بزرگ بايد
تو همين كوچه ي بن بست بميريم

[TanhayeTanham]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را ... با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را
فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود ... جان من این همه بی باک نمی باید بود
همچو گل چند به روی همه خندان باشی ... همره غیر به گلگشته گلستان باشی
هر زمان با دگری دست به گریبان باشی ... زان بیاندیش که از کرده پشیمان باشی

[AteNa]

ياران ياران منشينيد خموش
ايران در سايه ي دار است
منشينيد خموش
زير ساطور تبه كاران است
ياران منشينيد خموش
در كشور ما سرب سوزان است پاسخ گر بپرسي از عدالت
منشينيد خموش
هر ره ديگر بود مسدود جز راه رذالت
منشينيد خموش
ياران ايران در سايه ي دار است
منشينيد خموش

[iranemanl]

شب آغاز هجرت تو
شب در خود شکستنم بود
شب بی رحم رفتن تو
شب از پا نشستنم بود

[TanhayeTanham]

دو زلفونت بود تار ربابم
چه مي خواهي از اين حال خرابم
تو كه با مو ير ياري نداري
چرا هر نیمه شو آيي به خوابم
چرا هر نبمه شو آيي به خوابم
فلك در قصد آزارم چرايي
گلم گر نيستي خارم چرايي
تو كه باري ز دوشم بر نداري
ميونه بار سر بارم چرايي
تو كه نوشم نهي نيشم چرايي
تو كه يارم نهي پيشم چرايي
تو كه مرحم نهي زخم دلم را

[iranemanl]

اگر چه من به چـشـم تو
کمـم قـدیمی ام گمـم
آتشـفشـان عـشـقـمـو
دریـــای پــر تـلاطــمــم

[TanhayeTanham]

مادر ببين عروس وطن بي جهاز شد
مادر ببين دست اجانب دراز شد

هر شقه اش نصيب پلنگ و گراز شد
عزيز وطن غريب وطن بي نوا وطن
بي كس وطن غريب وطن بي نوا وطن

[sahar.7888]

نبسته پيمان گسسته اي تو
دل غمينم شكسته اي تو
ز بيوفايي چه ها بديدم
زعشق رويت چه ها كشيدم

[TanhayeTanham]

مقصدت هرجا که باشه هر جاي دنيا که باشي
اون ور مرز شقايق پشت لحظه‌ها که باشي
خاطرت باشه که قلبت سپر بلاي من بود
تنها دست تو رفيق دست بي‌رياي من بود
ياور هميشه مؤمن تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوري براي من شده عادت

[sahar.7888]

تو كه با مو سر ياري نداري
چرا هر نيمه شو آيي به خوابم
فلك در قصد آزارم چرايي
گلم گر نيستي خارم چرايي

[TanhayeTanham]

يه روزی تو مصلخ عشق اسم پاکتو اوردم
از همه دنيا بريدم دل به ياد تو سپردم
يه روزی از غم دنيا برای تو شعر سرودم
تو منو تنها گذاشتی با همه بود و نبودم
يه روزی نشستی پيشم من برای تو گريستم
تو برای من نوشتی من برای تو چی هستم
......................................

[TanhayeTanham]

منه عاشق كي ميتونم
لايق خاك تو باشم
من که میمیرم اگه که یه روزی از تو جدا شم
لایق عشق تو یک روز
کمونو گذاشت تو جونش
اما باز پيش تو كم بود
عشق ارش با كمونش
اگه تو بخواهي از من
جرات و نفس ميگيرم
از صدام يه تير مي سازم
يه كمون به دست ميگيرم
......................
کسی که نیست با خودم مشا عره میکنم

[sahar.7888]

مپرس از من چه آمد برسر عشق
جواب من بجز شرمندگي نيست
آهاي مردم دنيا آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم
گله دارم گله دارم

[TanhayeTanham]

مرغ پر بسته که کشتن نداره وقتي کشتي ديگه گفتن نداره
از يه در یچه ي تاريک و سياه پاي پير و خسته ديدن نداره
اگه تو باغچه فقط يه گل باشه گل اون باغچه که چيدن نداره
هر درختي که يه روزي پير ميشه اونو از ريشه سوزوندن نداره

[sahar.7888]

همه جا سرد و سياه رو لبام ناله و آه
سر من بي سايه بون نگهم مونده به راه
دست من غمگين و سرد
رو دلم يه گوله درد
نه بهاري نه گلي
پاييزه پاييز سرد

[TanhayeTanham]

در سايه ي هر سنگ اگر گل به زمين است
نقش تن ماتري ست که در خواب کمين است
در هر قدمت خار ،‌ هر شاخه سر دار
در هر نفس آزار هر ثانيه صد بار

[shorideh]

رو می کنم به آینه
رو به خودم داد می زنم
ببین چقدر حقیر شده
اوج بلند بودنم
رو می کنم به آینه
من جای آینه می شکنم
رو به خودم داد می زنم
این آینه اس یا که منم
...............................







شیشه ی نازک دل منتظر تلنگره

[sahar.7888]

مبند امروز چشم منتظر بر حلقه ي اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
ببين آن مغز خون آلوده را آن پاره ي دل را
كه در زير قدم ها مي تپد بي هيچ فريادي

[TanhayeTanham]

ياران ياران منشينيد خموش
ايران در سايه ي دار است
منشينيد خموش
زير ساطور تبه كاران است
ياران منشينيد خموش
در كشور ما سرب سوزان است پاسخ گر بپرسي از عدالت