ولفگانگ گوته

[AteNa]

یوهان ولفگانگ فون گوته (Johann Wolfgang von Goethe)، شاعر، نویسنده، فیلسوف، دانشمند و سیاستمدارآلمانی در 28 آوگوست 1749 در شهر فرانکفورت (Frankfurt am Main) آلمان به دنیا آمد. او که از خود آثارهایی بی شمار نظیر شعر، رمان، مقاله های ادبی، نمایشنامه، تحقیق و نظریه های علمی و نقدهای اجتماعی-سیاسی به جای گذاشته است، امروزه نامش به عنوان اسطوره ای ادبی برای کشور آلمان یر سر زبان ها می آید. گوته را همچنین به عنوان بهترین نویسنده و رومان نویس قرون 18 و 19 میلادی محسوب می شناسند. آثاری نظیر مشت (Faust) و تیوری رنگ های (Theory of Colours) او، امروزه در اکثر ادبیات ملتهای گوناگون شناخته شده اند.

http://www.senmerv.com/images/goethe.jpg



پدر گوته، یوهان کاسپر گوته، یکی از مشاورین و وزرای سلطنتی بود. او را یکی از موثرترین اشخاص در زندگی گوته می داند. در واقع او بود که فرزند خود، یوهان ولفگانگ را تشویق کرد تا از سن کم تحصیل را شروع کند و زود تر از موعد به مدرسه برود.

[AteNa]

زندگی گوته


گوته جوان پس از پایان تحصیلات مدرسه ای به دانشگاه های لاپزیش (Leipzig) - بین سالهای 1765 و 1776 - و اشتراسبورگ (Strassburg) - بین سالهای 1768 و 1770 - رفت تا در آنجا به درس خواندن به پردازد. در سال 1772، گوته به داشنگاه وتزلار (Wetzlar) رفت تا دوره آموزشی رشته حقوق خود را در آنجا پایان دهد.

در سال 1775، او دعوتنامه ای از کارل آوگوست (Carl August) که والی شهر وایمار (Weimar) بود، دریافت کرد. پس از دریافت این دعوتنامه او به وایمار رفت و در آنجا شروع به زندگی کرد. در آنجا او مشاور و وزیر کارل آوگوست شد، که بدین صورت زندگی سیاسی او که کارنامه موفقی نیز داشت، رقم خورد.

در سال 1786 او به ایتالیا سفر کرد. او در رابطه با این سفر، فقط منشی خود را در جریان گذاشته بود. در رم وی با هنرمند و نقاش آلمانی، هاینریش تیشباین (Heinrich Tischbein) آشنا شد. چندی بعد گوته همراه تیشباین به ناپل سفر کردند. سفر گوته به ایتالیا دو سال به طول انجامید.

در سال 1795، ولفگانگ با شاعر معروف آلمانی فریدریش شیلر (Friedrich Schiller) آشنا شد. دوستی او تا وفات شیلر (1805) به طول انجامید.

در سال 1806 او با کریستیانه ولپیوس (Christiane Vulpius) ازدواج کرد. او پس از سال 1774، زندگی خود را وقف ادبیات و دانش کرد. در 22 مارچ 1832 او در شهر وایمار در گذشت.

[AteNa]

آثار گوته



گوته بزرگترین آثارخود را قبل از اینکه به شهر وایمار برود شروع به نوشتن کرد. داستان تراژدی (Götz von Berlichingen) که اولین اثری بود که او را مشهور کرد، در سال 1773 نوشته شد. رمان "سوگ قوچ جوان" (Die Leiden des jungen Werther) در سال 1774 نوشته و منتشر شد.

در وایمار و قبل از اینکه او با شیلر آشنا شود، وی آثاری چون اشعار "Hermann and Dorothea" و رمان "Roman Elegies" را نوشت. "Elective Affinities" و “Faust�? نیز از سری کارهای او در سال 1805 - اواخر عمر شیلر - بودند.

از اشعار وی نیز می توان به "Prometheus" در سال 1773، "Der Erlkönig" در سال 1780 و "Hermann und Dorothea" در سال 1790 اشاره کرد.

او همچنین گفته و بیاناتی دارد که در زیر چندی از آنها را می خوانید:

"تو باید یا نوکر باشی یا ارباب، یا چکش یا سندان"
"انسانها تا زمانی که سعی می کنند خطا هم می کنند"
"همه چیز ساده تر از آن چیزی است که تو فکر می کند، ور در عین حال پیچیده تر از آنی که تو تصور می کنی"
"دو چیز است که بچه ها می بایست از والدینشان به ارث برند: ریشه و بالا"


از دیگر آثار او می توان به موارد زیر اشاره کرد:

رمان ها

- Die Leiden des jungen Werther
- Wilhelm Meisters Lehrjahre
- Die Wahlverwandschaften
- Wilhelm Meisters Wanderjahre

نمایش های درام

- Götz von Berlichingen
- Iphigenie auf Tauris
- Egmont
- Torquato Tasso
- Faust Part 1
- Faust Part 2

اشعار

- Prometheus
- Der Erlkönig
- Römische Elegien
- Reineke Fuchs
- Der Zauberlehrling
- Hermann und Dorothea

مقاله و رساله ها

- Versuch die Metamorphose der Pflanzen zu erklären
- Zur Farbenlehre
- Aus meinem Leben
- Italienische Reise

[AteNa]

از کجا زائیده ایم ؟ از عشق
چگونه بی نشان می شویم ؟ بی عشق
چه یارای فرا رفتنمان می دهد؟ عشق
عشق را نیز می توان یافت؟ با عشق
چه وا میداردمان دیر زمانی به گریستن؟ عشق
چه می بایدمان یگانه کند هماره؟ عشق

[AteNa]

شبسرود مرد رهگذر



برفراز تمام قله ها



آرامش حاكم است



به سختي مي توان دم نسيمي را



بر نوك شاخساران حس كرد؛



مرغكان خاموش در جنگل



اندكي صبر كن!



بزودي تو نيز آرام مي گيري

[AteNa]

وصيت نامه



نام من دكتر ايزن بارت است



هم نوعان خويش را درمان مي كنم



قادرم افليجان را به راه رفتن وا دارم



و نابينايان را بينا كنم



بيماري به اينجا، سوي من مي آيد



وصيت مي كند



اما من كسي را ا ز جهان بيرون نمي كنم



مگر آن كه گور خويش را كنده باشد

[AteNa]

مهمترین آثار گوته عبارت هستند از:

·ورتر (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%88%D8%B1%D8%AA%D8%B1&action=edit)
·فاوست (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%B3%D8%AA)
·اگمونت (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%DA%AF%D9%85%D9%88%D9%86%D8% AA&action=edit)
·نغمه‌های رومی (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%86%D8%BA%D9%85%D9%87%E2%80%8C% D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C&action=edit)
·دیوان غربی- شرقی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%BA%D8%B1%D8%A8% DB%8C-%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8C) (تقدیم به حافظ شیرازی (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8))
·سفرنامه ایتالیا (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9% 85%D9%87_%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A 7&action=edit)
·تئوری رنگ‌ها (http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AA%D8%A6%D9%88%D8%B1%DB%8C_%D8 %B1%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7&action=edit) (علوم طبیعی)

[AteNa]

دیوان غربی-شرقی (West-östlicher Divan)

گوته (http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%AF%D9%88%D8%AA%D9%87) در سال هزار و هشتصد و نوزده منتشر شد. این نسک (کتاب) که گفتارهای گوناگون آن از حافظ (http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8) و فرهنگ ایرانی الهام گرفته، از یک‌سو بازتاباننده باورها و اندیشه‌های ایرانی و بویژه حافظ است، و از سوی دیگر بازتاب دهنده نگاه منتقدانه گوته به آنهاست.
گفته‌ها و پنداره ها، اندیشه ها، شخصیت و نام حافظ در سراسر این دیوان مشاهده می‌گردد؛ گویی، گوته برای سرودن بیشتر چامه‌های دیوان غربی - شرقی از حافظ یاری جسته است.در این دیوان واژگان فارسی و عربی بسیاری یافت می‌شود که به همان وجه به کار رفته‌اند نظیر “الله�? بلبل, ساقی, درویش, حوری, ‌مشک,‌ میرزا, مفتی,‌ فتوام‌پنبه وزیر, و... آشنایی گوته با حافظ و فرهنگ ایرانی را باید گونه‌ای خوش‌اختری معنوی - تاریخی برای هردو فرهنگ خاورزمین و باخترزمین تلقی کرد، که خود به آفرینش تعداد بیشماری از آثار ادبی در سده‌های نوزده و بیست انجامید. دیوان غربی - شرقی جزء واپسین آفریده‌های گوته بشمار می‌رود که او آن را در جایی به عنوان «برآیند زندگی خود» معرفی می‌کند.
دیوان غربی- شرقی گوته برای بار اول از سوی شجاع‌الدین شفا به صورتی آزاد و حتی با اقتباس ترجمه شد، و برای بار دوم از سوی کورش صفوی به فارسی ترچمه شده است. این دیوان ۱۲ گفتار دارد به نامهای زیر: نواگر نامه(مغنی نامه)، حافظ نامه، مهرنامه، اندیشه نامه، رنج نامه، اندرز نامه، ‌تیمورنامه، زلیخانامه،‌ ساقی نامه، زبانزد نامه، پارسی نامه، پردیس نامه



منبع:
ویکی پدیا - دانشنامه آزاد فارسی